После Тишины
Sessizlikten sonra
C1 · fiction
«Sessizlik»ten kuşaklar sonra geçen, ileri düzey edebi bir öykü, her makinenin öldüğü ve şehirlerin boşaldığı, hiçbir zaman açıklanmamış bir çöküş. Büyük ormanın ve Polesya bataklıklarının kıyısındaki minicik bir yerleşimde, Yarına adlı genç bir kadın, köyün yaşlısı için kitaplarını kurtarmak üzere sulak alanları aşıp ölü ve otlarla kaplı bir şehre gider; yok olmuş dünyanın belleğini de bir sonraki kuşağa taşır. Doğanın yeryüzünü geri alışı, insan belleğinin kırılganlığı ile dayanıklılığı ve kurtarılmış kitaplarla dolu bir çuvalda taşınan umut üzerine, siyasetten uzak bir hikâye.
«После Тишины» metnini Rusça oku
İlk sahne
Меня зовут Ярына, и я родилась уже после того, как мир замолчал. Того шумного, яркого мира, о котором рассказывают старики, я никогда не видела: ни гудящих машин, ни светящихся окон, ни голосов, летящих по проводам через всю землю.
Каждое утро я просыпаюсь от крика аистов. Наша деревня стоит на краю древней пущи, там, где начинаются бескрайние полесские болота. Туман медленно поднимается над водой, и в этой тишине слышно, как бьётся сердце самой земли.
Adım Yaryna ve ben dünya sustuktan sonra doğdum. Yaşlıların anlattığı o gürültülü, parlak dünyayı hiç görmedim: ne vızıldayan makineleri, ne parıldayan pencereleri, ne de kablolar boyunca tüm ülkeye yayılan sesleri.
Her sabah leyleklerin çığlıklarıyla uyanıyorum. Köyümüz, uçsuz bucaksız Polesia bataklıklarının başladığı yerdeki kadim bir ormanın kıyısında yer alıyor. Sis suyun üzerinde yavaşça yükseliyor ve bu sessizlikte toprağın kalbinin atışını duyabiliyorsunuz.
Karakterler
- Yaryna (Ярына) — The keeper of memory
- Old Astap (Дед Астап) — The last witness
- Zosya (Зося) — The next generation
Bu hikâyedeki kelimeler
- тишина — silence
- пуща — primeval forest
- болото — marsh
- туман — mist
- чаща — thicket
- тропа — path
- камыш — reeds
- река — river
- снег — snow
- аист — stork
- зубр — bison
- кабан — wild boar