После Тишины
پس از سکوت
C1 · fiction
قصه‌ای ادبی در سطح پیشرفته که نسل‌ها پس از «سکوت» می‌گذرد، فروپاشی‌ای توضیح‌ناپذیر که در آن همه ماشین‌ها مردند و شهرها خالی شدند. در سکونتگاهی کوچک در لبه جنگل بزرگ و مرداب‌های پولسیه، زنی جوان به نام یارینا از تالاب‌ها می‌گذرد تا به شهری مرده و پوشیده از گیاه برسد و کتاب‌هایش را برای بزرگ روستا نجات دهد، و خاطره جهان ازدست‌رفته را برای نسل بعد به خانه می‌آورد. داستانی بی‌ربط به سیاست درباره طبیعتی که زمین را پس می‌گیرد، شکنندگی و پایداری حافظه انسانی، و امیدی که در کیسه‌ای از کتاب‌های نجات‌یافته حمل می‌شود.
صحنه اول
Меня зовут Ярына, и я родилась уже после того, как мир замолчал. Того шумного, яркого мира, о котором рассказывают старики, я никогда не видела: ни гудящих машин, ни светящихся окон, ни голосов, летящих по проводам через всю землю.
Каждое утро я просыпаюсь от крика аистов. Наша деревня стоит на краю древней пущи, там, где начинаются бескрайние полесские болота. Туман медленно поднимается над водой, и в этой тишине слышно, как бьётся сердце самой земли.
نام من یارینا است و من زمانی به دنیا آمدم که دنیا ساکت شده بود. آن دنیای پرسرصدا و درخشان که پیران از آن می‌گویند را هرگز ندیده‌ام: نه ماشین‌های پرسرصدا را، نه پنجره‌های درخشان را و نه صداهایی را که از طریق سیم‌ها در سراسر زمین پرواز می‌کنند.
هر صبح با صدای جیغ لک‌لک‌ها از خواب بیدار می‌شوم. روستای ما در لبه‌ی یک جنگل باستانی قرار دارد، همان‌جایی که مرداب‌های بی‌کران پولسیا آغاز می‌شوند. مه به آرامی بر فراز آب بالا می‌آید و در آن سکوت، می‌توان صدای تپش قلب خودِ زمین را شنید.
شخصیت‌ها
- Yaryna (Ярына) — The keeper of memory
- Old Astap (Дед Астап) — The last witness
- Zosya (Зося) — The next generation
واژگان این داستان
- тишина — silence
- пуща — primeval forest
- болото — marsh
- туман — mist
- чаща — thicket
- тропа — path
- камыш — reeds
- река — river
- снег — snow
- аист — stork
- зубр — bison
- кабан — wild boar