После Тишины
Po Ciszy
C1 · fiction
Zaawansowana opowieść literacka, rozgrywająca się pokolenia po „Ciszy”, niewyjaśnionym załamaniu, w którym umarły wszystkie maszyny, a miasta opustoszały. W maleńkiej osadzie na skraju wielkiego lasu i poleskich bagien młoda kobieta imieniem Jaryna przeprawia się przez mokradła do martwego, zarośniętego miasta, by odzyskać jego książki dla starszego wsi, i przynosi pamięć o zniknionym świecie następnemu pokoleniu. Apolityczna historia o naturze odbierającej ziemię, o kruchości i wytrwałości ludzkiej pamięci oraz o nadziei niesionej w worku ocalonych książek.
Przeczytaj „После Тишины” po rosyjsku
Pierwsza scena
Меня зовут Ярына, и я родилась уже после того, как мир замолчал. Того шумного, яркого мира, о котором рассказывают старики, я никогда не видела: ни гудящих машин, ни светящихся окон, ни голосов, летящих по проводам через всю землю.
Каждое утро я просыпаюсь от крика аистов. Наша деревня стоит на краю древней пущи, там, где начинаются бескрайние полесские болота. Туман медленно поднимается над водой, и в этой тишине слышно, как бьётся сердце самой земли.
Nazywam się Yaryna i urodziłam się już po tym, jak świat zamilkł. Nigdy nie widziałam tego głośnego, pełnego blasku świata, o którym opowiadają starcy: ani buczących maszyn, ani świecących okien, ani głosów pędzących przez kable przez całą ziemię.
Każdego ranka budzi mnie krzyk bocianów. Nasza wioska leży na skraju prastarej puszczy, tam, gdzie zaczynają się bezkresne bagna Polesia. Mgła powoli unosi się nad wodą, a w tej ciszy słychać bicie samego serca ziemi.
Postacie
- Yaryna (Ярына) — The keeper of memory
- Old Astap (Дед Астап) — The last witness
- Zosya (Зося) — The next generation
Słownictwo z tego opowiadania
- тишина — silence
- пуща — primeval forest
- болото — marsh
- туман — mist
- чаща — thicket
- тропа — path
- камыш — reeds
- река — river
- снег — snow
- аист — stork
- зубр — bison
- кабан — wild boar