Телефон в коридоре

Telefon na korytarzu

C1 · fiction · Premium

Zaawansowana historia osadzona w leningradzkim mieszkaniu komunalnym w 1979 roku, gdzie dziewiętnaście osób dzieli jedną ubikację, cztery palniki i korytarz długi na dwadzieścia dwa kroki. Wiera, która dostała tu pokój po rozwodzie, spodziewa się, że najtrudniejsza będzie kuchnia, i przekonuje się, że nie: mieszkanie zbudowało z grafików i niepisanego prawa cały działający kodeks, a jedyne, czego nie da się rozdzielić, to pokój, w którym można powiedzieć coś, czego nikt inny nie usłyszy. Córka dzwoni z Tallinna w niedziele, kiedy między nimi stoi jedenaście osób. Potrzeba jej piętnastu minut, a osobą, która wymyśli, jak jej je dać, jest staruszka, którą całe mieszkanie uważa za utrapienie.

Przeczytaj „Телефон в коридоре” po rosyjsku

Postacie

Vera (Вера) — 34, room seven
Anna Andreyevna (Анна Андреевна) — 81, room one
The Nikitins (Никитины) — Rooms three and four
Vera's daughter (Ира) — 16, in Tallinn

Słownictwo z tego opowiadania

коммуналка — communal flat
квартира — flat
комната — room
коридор — corridor
кухня — kitchen
ванная — bathroom
уборная — lavatory
соседи — the neighbours
счётчик — electricity meter
выключатель — light switch
очередь — queue, turn
график — rota, schedule