Последний звонок

Ostatni dzwonek

B1 · fiction · Premium

Historia na poziomie średnim o uroczystości kończącej rosyjską szkołę i o fakcie, którego obcy nie odgadnie: klasa zostaje razem. Te same dwadzieścia cztery osoby, jedna sala, jedna wychowawczyni, przez jedenaście lat, więc to, co rozwiązuje się w maju, bliższe jest domowi niż rocznikowi. Katia siedzi w ławce przy oknie, odkąd skończyła siedem lat, i w poranek ostatniego dzwonka wylicza, że spędziła dwa tysiące dni w jednym pomieszczeniu z chłopakiem, z którym rozmawiała jakieś czterdzieści razy. Ich wychowawczyni widziała to osiem razy i wie, co dzieje się potem z takimi klasami. Nie mówi im tego. Mówi za to cztery zdania, a jedna osoba usłyszy je naprawdę piętnaście lat później.

Przeczytaj „Последний звонок” po rosyjsku

Postacie

Nina Andreyevna (Нина Андреевна) — Form teacher, 52
Katya (Катя) — Leaver, 17
Seryozha (Серёжа) — Leaver, 17
Masha (Маша) — First-former, 7

Słownictwo z tego opowiadania

школа — school
класс — class, form
выпускник — school leaver
ученик — pupil
учитель — teacher
директор — head teacher
урок — lesson
звонок — bell
линейка — school assembly
экзамен — examination
аттестат — leaving certificate
парта — school desk