Тот, кого позвали

Çağrılan

B1 · fiction · Premium

«Тот, у кого нет имени» ile başlayan fantazyanın ikinci bölümü ve hikâyenin sonu. Kosma, Yara'nın gerçek adını yüksek sesle söyledi ve Adsız onu havadan aldı: aldı, kendisine verilmedi; Yara'nın hâlâ bütün olmasının ve hiçbir şeyin çözülmemiş olmasının nedeni de bu. Şimdi bir şey onun adını taşıyarak adaları dolaşıyor, onun kılığında küçük kötülükler yapıyor ve Yara bunu kimseye, kendisi hakkında da uyarmadan anlatamıyor. On sekiz sahne: kulenin arkasındaki bir mezar, kırk yılını tek bir satırı okumayı başaramadan geçirmiş bir adamın on bir defteri ve herkesin, okulun, Vetla'nın, Yara'nın kendisinin, aslında yarım bir cümleyi okuduğunun keşfi.

«Тот, кого позвали» metnini Rusça oku

Karakterler

Yara (Ярина (Яра)) — Sixteen now
Kosma (Косма) — Empty, and still there
Stanko (Станко) — Sent by the school
Vetla (Ветла) — On the ice
The one who was called (Тот, кого позвали) — Older than the sea

Bu hikâyedeki kelimeler

имя — name
голос — voice
слово — word
ответ — answer
речь — speech
надпись — inscription
тишина — silence
память — memory
круг — circle
камень — stone
звук — sound
море — sea