Тот, кого позвали

Przywołany

B1 · fiction · Premium

Część druga fantastyki rozpoczętej w «Тот, у кого нет имени» i zakończenie całej historii. Kosma wypowiedział na głos prawdziwe imię Jary, a Bezimienny wyjął je z powietrza, wyjął, nie dostał, i właśnie dlatego Jara wciąż jest cała, a nic nie jest rozstrzygnięte. Teraz coś chodzi po wyspach w jej imieniu, czyniąc drobne szkody pod jej postacią, a ona nie może nikogo przed tym ostrzec, nie ostrzegając zarazem przed sobą. Osiemnaście scen: grób za wieżą, jedenaście zeszytów człowieka, który przez czterdzieści lat nie zdołał odczytać jednej linijki, i odkrycie, że wszyscy, szkoła, Wietła, sama Jara, czytali pół zdania.

Przeczytaj „Тот, кого позвали” po rosyjsku

Postacie

Yara (Ярина (Яра)) — Sixteen now
Kosma (Косма) — Empty, and still there
Stanko (Станко) — Sent by the school
Vetla (Ветла) — On the ice
The one who was called (Тот, кого позвали) — Older than the sea

Słownictwo z tego opowiadania

имя — name
голос — voice
слово — word
ответ — answer
речь — speech
надпись — inscription
тишина — silence
память — memory
круг — circle
камень — stone
звук — sound
море — sea